دو قطبي خاتمي و احمدي نژاد

نامه‌ یک کودک به احمدی ‌نژاد

از وبلاگ قهوه تلخ

سلام

من خوبم.امروز امتحان دینی‌ام را خوب دادم.مادرم می‌گوید دینی در دبیرستان 4 واحد دارد.من نمی‌دانم چیست، ولی احتمالا مثل اتوبوس واحدی است که هر روز سوار می‌شویم.البته مادر من به شغل انبیا مشغول است.او معلم است و بابایم در اداره کار می‌کند.هر وقت به بابایم می‌گویم اداره کجاست می‌گوید:قبرستون! به دوستم که می‌گویم، می‌گوید لابد بابایت مرده‌شور است.من می‌ترسم!

آقای رئیس جمهور، مامان من دیروز با بابایم دعوا می‌کرد.من ناراحت شدم.البته با ناراحتی و خجالت کشیدگی به گوش نمودن حرف های مامان و بابا پرداختم.اتفاقا حرف از شما بود.جدیدا” هر کجا که می‌رویم حرف از شماست.دیروز که با مامانم سوار اتوبوس شده بودیم،در تاکسی،در باجه ی تلفن حرف از شما بود.البته همه از بس شمارا دوست می‌دارند از آن حرف هایی می‌زنند که گاهی مادربزرگم به پدربزرگم می‌گوید و بابایم گوش مرا می‌گیرد،مادربزرگم همیشه می‌گوید از روی عشق و علاقه این حرف ها را به پدربزرگم می‌زند.من خوشحالم که آن ها زندگی خوبی دارند! من واقعا حسودی می‌کنم که شما چقدر معروف می‌باشین.دیروز به بابایم گفتم که معلم ما گفته همه ی ما باید الگویی داشته باشیم و من هم به معلمم گفتم الگوی من رئیس جمهور محبوبمان است،معلمم شاد شد از این که چه شاگرد خوب و سر به زیری تربیت کرده و به من 20 داد!البته بابایم زیاد خوشحال نشد و گفت:تو هنوز عقلت نمی‌رسه جوجه!

بابایم و مامانم از بوق سگ (من از این کلمه سر در نمیارم،دوستم گفت یعنی بوق تریلی که روی سگ بسته باشند.)به سر کار می‌روند.دیروز با چیز عجیب و غریبی در مدرسه برخوردم ، یک چیزی شبیه خیار بود،دوستم گفت موز است و به من یه طوری نگاه کرد (همان طوری که بابایم به فقیرها نگاه می‌کند) به من هم برخورد و خواستم برم دک و پوزش را له کنم که یاد شما افتادم.به او گفتم همین دیشب یک جعبه موز شما برایم فرستادید و به پدرم یک باغ موز کادو دادید! اوکف کرد، بعد نیشخندی به من زد!بابایم گفت حتما او حسودی کرده است! به بابایم می‌گوبم ما چرا موز نمی‌خوریم؟! می‌گوید چون پول نداریم!می‌گویم چرا نداریم؟!بابایم می‌گوید چون دیگران به اندازه کافی دارند.حرف های او بو می‌دهد.معلمم گفته حرف های بودار نزنید. مخصوصا حرف هایی که بوی جوراب می‌دهند.

مامان و بابایم خیلی به فکر من هستند.ماهانه 200 تومان به من پول توجیبی می‌دهند!اما من به دوستم می‌گوبم 20000 تومان!او حرص می‌خورد و من کیف می‌کنم.تازه ، هر ماه برایم 500 تومان هم در بانک می‌گذارد.مامانم می‌گوید تو جهازمی‌خواهی !به او می‌گویم من شوهر نمی‌خواهم.چون همین چند وقت پیش دختر خاله نوشین را دیدم که شوهر کرد.اما خانه نداشتند!خاله می‌گفت آن ها عشق دارند! بابایم می‌گفت تا پارک و خیابان و هوای پاک هست چرا خانه؟!

ولی من پارک را دوست ندارم.معلمم گفته دختر کوچولوی تنها به پارک نمی‌رود.پسرها یک وقت به او نگاه می‌کنند و مرتکب گناه می‌شوند. تازه من امسال به سن تکلیف رسیدم.معلم دینی ام گفته نباید دیگر با پسرها بازی کنی.من غم باد گرفتم!آخر من همیشه با خواهرم و برادرش که اسمش سیاوش است به شاپی کاف می‌رویم.خواهرم گفته اگر به کسی نگویم که چه داداش خوبی دارد برایم آخر سال یک داداش خوب برایم پیدا می‌کند.

من هر روز به خاطر شما 45 دقیقه به شیطان بزرگ و اسرائیل فحش می‌دهم و یک سکه 10 تومانی برای بچه های غزه کنار می‌گذارم.راستی،پای دردالوی مادربزرگم خیلی به سرما حساس است،بابا می‌گوید گاز ما برای جاهای دیگر می‌رود.پدربزرگم می‌گوید این کار کمک به دیگران است.راستی همین الان اخبار گفت 20 نفر به خاطر سرما مردند.من ناراحت می‌شوم.اما بچه های غزه مهم تر هستند،پدربزرگم هم تایید می‌کند.

رئیس جمهور عزیزم.من همیشه به فکرت هستم و همیشه هم فکر می‌کنم که چرا دیگران به اندازه کافی پول دارند،چرا من باید مواظب پسرها همسایه باشم.راستی موزهای من را برایم می‌فرستی؟!

من منتظر جواب هایت هستم دکتر جان.تو جواب نامه ی یکی از دوستانم را داده بودی.او نامه ات را بوس می‌کرد و به چشمانش می‌مالید و معلم ها هم به نامه ات دست می‌کشیدند.من هم نامه می‌خواهم،شاید پای دردالوی مامان بزرگم را شفا بدهد.

دوست دار شما

یک کودک                    برگرفته از سایت کرد و کوردستان

تاريخ نويسان و موسيقي دانان معروف جهان معتقدند كه كردستان مهد تمدن موسيقي جهان به حساب مي‌آيد.
 گزنفون " تاريخ نويس يوناني در اين‌باره نوشته است: در سال ‪ ۴۰۱قبل از ميلاد، بعد از حمله يونان به ايران و شكست كوروش هخامنشي از يونانيها، هنگامي كه لشگر يونان قصد بازگشت از كردستان را داشت، كردها با خواندن نغمه‌ها و سرودهاي دسته‌جمعي يونانيها را مورد حمله قرار دادند.
گزنفون افزوده است، كه چگونه كردها در آن زمان با هنر موسيقي آشنايي داشتند و حتي از آن در جنگها هم استفاده مي‌كردند.
در ويژه‌نامه موسيقيايي " فاسكه كه " كه در فرانسه منتشر مي‌شود، آمده است كه ايران قديم و سرزمين "ميسوپوتاميا" يعني جايگاهي كه كردها اكنون در آن سكونت دارند، قديمي‌ترين مهد موسيقي جهان بوده است.
به نوشته اين نشريه، تمام ملوديهاي ايراني در اينجا منظور ايراني بودن ملوديها است، يعني جايي كه فرهنگ آريايي در آنجا حضور داشته است- نه مرز جعرافيايي و سياسي ايران كنوني در جهان بي‌همتا و بي‌نظير است.
قوم كرد به عنوان يكي از قديمي‌ترين اقوام آريايي به علت بهره بردن از فرهنگ غني ايراني داراي اصيلترين موسيقي و ملوديهاي جاودان و بزرگ است.
براي دستيابي به غناي موسيقي كردي بايد از زرتشت و فرقه اهل حق شروع كرد، زيرا اگر كرد خود را وارث تمدن ماد مي‌داند، زرتشت نوه به حق مادهاست و پيروان اهل حق نيز، به حق كرد هستند و در كردستان زندگي مي‌كنند و به زبان كردي گوراني سخن مي‌گويند.

روز۲۰خرداد بود که طعم پدر شدن را چشیدم و دخترم به دنیا آمد.اسمش را هم«لاوین:گذاشتم که در زبان کردی به معنای آرامش و آرام کردن است

چه‌قدر دلم برات تنگ شده سيد  
رواق منظر چشم من آشيانه‌ي توست
كرم نما و فرود آ، كه خانه خانه‌ي توست
دو خرداد 11 سال پيش، يك روز عادي و معمولي نبود روزي بود كه انديشه حرمت يافت. انسانيت ارزش و قداست يافت كشورم لبخند زد و من با تمام دغدغه‌هايم ايراني بودنم را به جشن نشستم روزهايي كه صحبت از آزادي و حرمت بود آزادي انديشه،‌آزادي مخالف آزادي بيان، آزادي عقيده، صحبت از زندگي كردن بود و »مرگ« درباورمان نمي‌گنجيد و تبعيض به تاريخ پيوسته بود صحبت از عشق بود عشق به هم نوع عشق به انسانيت، عشق به خدا، صحبت از ايران بود. ايراني براي همه ايرانيان ايراني با تكثر مذهبي، ايراني با تكثر قومي با تكثر زباني، صحبت از جهان بود جهاني پر از گفتگو. گفتگوي مذهب‌ها، گفتگوي ملت‌ها، جهاني عاري از هر گونه جنگ و خونريزي، جهاني براي همه بي‌مرز و محدوده، صحبت از امنيت و آرامش بود امنيت اقتصادي، فرهنگي، سياسي، اجتماعي، شغلي، آرامش در سايه قانون، توسط قانون و براي قانون و... و حالا 11 سال از آن روز مي‌گذرد و من با تمام دغدغه‌هايم حسرت آن روزها را به عزا نشسته‌ام.
شايد باورت نشود اما آن‌قدر دلم برايت تنگ شده است كه بالاتر از دلتنگي عاشقي براي معشوقه‌اش. هنوز يادم نرفته است گفتي »وقتي يك نفر بداخلاقي مي‌‌كند، خيلي بد است اما وقتي به نام اخلاق، بداخلاق مي‌شود بسيار بدتراست«، گفتي »هرگز از مرگ سخن نگويیم صحبت از زنده بودن و حق حيات زيباتر است«. گفتي »به نام دين سليقه‌هاي و عقده‌هاي خود را بر ديگران تحميل نكنيم كه استبداد ديني را به وجود آورد« گفتي »تقسيم كردن انسان‌ها به كافر و مسلمان بي هيچ استدلالي انحرافي بزگر است« گفتي »اسلام دين رحمت و صلح است« گفتي »ما مأموريتي براي تغيير جهان نداريم« گفتي »بايد از فقير پروري و تقسيم فقر در جامعه حذر كنيم« و گفتي و گفتي و گفتي تا اين‌كه حرمت انسان و حقوق شهروندي را پيش كشيدي و جامعه حرمت يافت و شهروندان به حقوقشان آشنا شدند و 8 سال با تو بوديم و يادم نمي‌آيد آفتابه ای بر دهان جواني گذاشته باشند، پسرك عاشقي را لباس دخترانه بپوشند، كسي را به جرم داشتن عقيده‌اي مخالف تو از درگاهت بيرون رانده نشد و از فعاليت در عرصه اجتماع منع نشد مردم همه محرمت بودند و روزنامه‌ها سنگ صبورت، قانون اساسي هرگز نق نشد، مجلس را قوق و ناظر و منتقد مي‌خواستي، مشكلات را بر گردن ديگران نيانداختي، زنان براساس اعتقادت پا به عرصه‌اي مديريتي گذاشتند، هيچ هاله‌اي از نور بر چهره‌ات نمايان نشد، به نام امام زمان (عج) تصميمي نگرفتي، معنويت و دينداري را هرگز به ظاهر نكشيدي، و تو چه قدر خوب بودي و دوست داشتني.
وحالا من با تمام دغدغه‌هايم آزاديم را به سوگ نشسته‌ام. كاش برگردي و بماني و دوباره براي جوانان از عشق و دوست داشتن حرف بزني. كاش برگردي و بمان و دوباره براي مديرانت از انديشه‌هاي متعالي بگويي، كاش برگردي و دوباره براي نظاميان مسلحت از صلح و لزوم رعايت حقوق انساني سخن بگويي، كاش برگردي و دوباره براي طلبه‌هاي جوان از آزاد انديشيدن و آزادي در عقيده با بگويي و براي دانشجويان كشورت لزوم توسعه و پيشرفت كشور را متذكر شوي كاش برگردي و براي مخالفانت لبخند بزني و آن‌ها را به گفتگو بخواني و اي كاش و اي كاش....
سيد عزيز، دموكراسي در نگاه تو مردم سواري نبود و گفتن از صلح پرستيژ و عوام فريبي نبود كه از اعتقادات برخواند بودند نگاهت به حق، مختص به دوست نبود كه در بعضي موارد ممكن است كه حق با دشمن باشد كه عدالت علي (ع) چنين حكم مي‌كند. رقابت با حذف رقيب را رقابت نمي‌دانستي و در برابر آن تسليم نمي‌شدي، جمهوريت را عين رأي و نظر مردم مي‌دانستي و در نگاه تو رأي مردم برتر و ارجح‌تر از هر چيز ديگريست.
و من با تمام دغدغه‌هايم تو را به انتظار نشسته‌ام كه بيايي و بماني و بخندي،

آخ که نمي‌دوني  چه‌قدر دلم برات تنگ شده سيد.

شهر ما سرپل ذهاب ، نیزاری در کناره الوند و آبگیری در دامن زاگرس است . آب و هوای پل ذهاب طبع طاووس دارد . بهار ، کوچه ما پر از پروانه های رنگارنگ می شد . مزرعه دم خانه ما بود . وسط زمستان هنوز برف های دالاهو آب نشده بود که صحراهای سرپل پر از ریواس می شد . سرپل ذهاب در بهار ، یکپارچه شکوفه سپید است . ما شب های تابستان را زیر سقف ستاره ها به سرمی بردیم . منظره با شکوه آرامگاه احمدبن اسحاق ( ع ) و آسمان بی نهایت قلعه شاهین ، شکاف آسمانی کوه زاگرس به شمشیر آبی الوند ، چاک دامن سر سبز دشت ذهاب ، پیراهن سرخ باغ فلاحت ، باغ گلابی های دارایی ، کاروانسرای کهنسال پشت شاه عباسی ، تپه های مسحور کننده میراحمد ، دره های دیوانه پرور دانه خشک ، بلوطهای کهنسال پاطاق ، صخره های سربلند بالاطاق ، کبک های غزلخوان نواکوه ، پیراهن های رنگین کودکان آسیاب قرمز ، روزهای کودکی مرا در خود گرفته است

صبح : اگر می شود خودتان را معرفی کنید .
-هیچ بن هیچ اهل هیچمدان . من بچه عشق متولد محبت ، ساکن سماوات ، مقیم ملکوت هستم . هشت هزار سال میلادی دارم . در سال هزار و سیصد و سی و هفت شمسی تبریزی در قصبه مثنوی پا به عرصه عدم گذاشتم ، مادرم مرا درآخرت به دنیا آورد ، من در شهر تهرانشاه متولد شدم .
پدرم دهقانی از دوره بیهقی و خوش نشینی در دامنه شاهنامه است . ما از ایلیاد ادیسه ایم . ما از مهاجران مرزهای ملکوتیم ، ایل ما از سرزمین های ازلی به کوهپایه های ابدی مهاجرت کرده است . مردم ما از راه فروش عشق و دوشیدن شعر ، زندگی می کنند . ما ساکن روستای فطرتیم ، رودخانه رؤیا در خانه ماست ، شبانان ما در شرجی آواز حرکت می کنند . زنان ما از باغ تناسخ میوه می چینند . مردان ما شب ها به کرسی سماوات تکیه می دهند و خوابنامه می خوانند . شهر من ، غزالستان است . اهالی غزالستان به یک واژه نامه ابدی گرفتارند . دهقانان ما کفش های مکاشفه می پوشند و به کوه می روند . هر سال در ده ها سیل گل سرخ می آید و دره های دل ما را باران پروانه می گیرد ، ما ماهیگیران ملکوت تکلم و کوچ نشینان کبریاییم . مردان ما ساده زندگی می کنند . پوشش زنان ما از برگ درختان تجلی است . کودکان ما در کوچه های کهکشان به تیله بازی ستارگان می روند . بچه های ما به اندازه ملکوت قد می کشند و به قدر کائنات برزگ ، می شوند ما با ابزار تکامل به کارخانه توحید می رویم و اجناس الهی و محصولات معنوی تولید می کنیم ، خاک ما جلگه جاوادنگی ست ، ما در سرزمین ستاره ها به دنیا می آییم و در کرانه خورشید ها خاموش می شویم .

بقیه مصاحبه در ادامه مطلب

دو غزل از رضا جمشیدی

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت سرها در گريبان است

و احساسي پر از بي آشنايي در پس اين شهر پنهان است

نه،هرگز صحبت از پژمردن يك برگ يا تخريب جنگل نيست

خدا هم خوب مي داند كه حرف از جوخه اعدام انسان است

نفسها سرد،تن ها اسكلتهاي بلور آجين و اين يعني

هوا بس ناجوانمردانه سرد است.آ.زمستان است

در اين دشتي كه مي بيني هزاران زخم كاري در تنش دارد

دريغا گفتگو از مرگ انسانيت است از مرگ ايمان است

ببين در ناكجا آباد فرداهاي موهومي كه مي آيند

هزاران مرد در زنجير يا گوشه تاريك زندان است

فريبت مي دهند اين روشنائيها تماش نور مصنوعيست

و اعماق همين جنگل نماهايي كه مي بيني،بيابان است

شبي در خواب ديدم يك نفر پيغام سبزي از بهار آورد

بدين معني كه سرماي زمستان پوش بهمن رو به پايان است

**********

هنوز يادم نرفته است نام قبيله ام

و مي شناسم هنوز هم تمام قبيله ام

فريب تزويرهاي كهنه خوردتد ور نه

شكست هرگز نبوده در مرام قبيله ام

به من بگوئيد بر سوارها چه گذشته بود

در آخرين روزهاي قتل عام قبيله ام

هميشه پشت خنده هايشان كشيده اند

چه نقشه هايي براي انهدام قبيله ام

نه...با همين دستهاي پينه بسته ساده ام

دوباره تكثير مي كنم دوام قبيله ام

دوباره آتش،صداي شيهه ها و تفنگ را

بياد مي آورم به احترام قبيله ام

به روح مردان بي شكست طايفه ام قسم

بدان كه خواهم گرفت انتقام قبيله ام

تردد بین کردستان ایران و عراق با ماشین شخصی آزاد شد

یک مقام مسئول درسلیمانیه تایید کرده است براساس توافقنامه بین مقامات سلیمانیه وکردستان ایران، کسانی که درقالب توریست بخواهند با وسیله شخصی ازسلیمانیه به کردستان ایران ویا بلعکس سفر نمایند می توانند با خودرو شخصی از مرزرسمی بگذرند.

به گزارش پایگاه خبری "تشكيلات خارج از كشور" اتحاديه ميهني، سالار عبدلله مدير مسكن شهر سليمانيه ضمن تائيد اين خبر به روزنامه "سبه ي" چاپ سلیمانیه گفت: چند روزي است به طور رسمي توريست هاي ايراني با اتومبيلهاي شخصي خود به منظور گشت و گذار به اقليم كردستان سفر کرده اند . اوهمچنین گفت: شهروندان كردستان كه قصد سفر به ايران را دارند اجازه سفر با اتومبيل شخصي به آنها داده مي شود.
این مقام تایید کرده :شماري از توريستهاي ايراني با اتومبيل خود براي گردشگري با عبور از مرز قانوني وارد اقلیم كردستان شده اند،ولی به جهت بی اطلاعی شهروندان اقلیم كردستان از اين مسئله تاكنون هيچ شهروندي از اقليم به ايران سفر نكرده است. او جزییات بیشتری درباره ارایه نکرده است.
سالار عبدالله دراین زمینه بیشتر توضیح داده: فردي كه مي خواهد با اتومبيل شخصي خود به ايران سفر کندبايد از مدير گمرك وراهنمایی ورانندگی شهر سليمانيه براي خروج اتومبيلش از مرز اجازه كتبي داشته داشته باشد و براي اين كار كارتي براي متقاضی صادر مي شود كه مي تواند به مدت يك سال با آن به ايران رفت و آمدکند و براي دو كشور سوريه و تركيه نيز به همان شكل عمل مي شود.
وي گفت قبلا رفت و آمد شهروندان با اتومبيلهاي شخصي به كشورهاي تركيه و سوريه به صورت قانوني صورت مي گرفت ولي اين امر در مورد ايران صدق نمي كرد اما چند روزي است كه براساس توافقنامه رسمی ميان دولت ايران و اقليم كردستان شهروندان ايراني و اقلیم كردستان نيز مي توانند از اين قانون برخوارد باشند.
درایران تاکنون دراین باره خبررسانی نشده ومقامات اظهار نظر نکرده اند

سوسن

هنرمندی از دیار شیرین وفرهاد

سوسن متولد شهر قصر شيرين درکرمانشاه بود و در همون جا بيمارستانی به اسم سوسن ساخته که پيش ازباز شدن انقلاب می شه و هيچوقت ( گويا) استفاده نمیشود.            سوسن در طول زندگيش به خيلی ها کمک کرد – گفته می شه که خرج چند دانشجو و کودک بی سرپرست رو در ايران می داده و هر وقت به نيازمندی بر می خورده بهش کمک می کرد. در مصاحبه ای که خانم سوسن سالها قبل با بی بی سی داشت ( با مهتاب )، گفت که اسم اصليش مهناز بوده ولی در شناسنامه بعدی اسمش رو به گل اندام تغيير میدهد. در سن ۵ سالگی پدر و مادرش رو از دست میدهد و از اون به بعد به تهران مياد تا و در خانه عمه اش زندگی کند و از سن ۱۲ سالگی خوانندگی رو شروع میکند.                                

مصاحبه با سوسن ....                                                                                              

سوسن: " من تو تهران پيش عمه ام و بچه هاش زندگی می کردم و از اينکه شوهر عمه ام بين منو بچه هاش استثنأ قائل می شد، من خيلی ناراحت بودم و می رفتم خونه همسايه با بچه هاش بازی می کردم.همسايمون يک خانمی بود که تو يک کاباره ای می رقصيد و می خوند، دائمأ آهنگهای روز رو می خوند ومنم باهاش زمزمه می کردم. يکی از اولين آهنگهائی که خوندم و ياد گرفتم اين بود: من جام دست اين و آنم جوانی شد بلای جانم در اين جهان ياری ندارم من با کسی کاری ندارم. يکروز اين خانم منو برد به اون کاباره که اسمش سوسن بود، يک زير زمينی بود تو لاله زار. خانمه منو چند بار برد اونجا و بعدش ديد که صدام خوبه بهم گفت بيا اينجا بخون. آقای خدائی يادش بخير اسممو اونجا گذاشت سوسن.  در حالی که اسم اصلی من مهناز بود و تو شناسنامه جديدم هم اسممو گذاشتم گل اندام.                             خلاصه اينقدر کوچيک بودم که قدم به ميکروفن نمی رسيد. يه پله می گذاشتن زير پام که برم بالاش بخونم . مردم خيلی صدای منو دوست داشتن و تشويقم می کردن.                         منم امر بهم مشتبه شد و گفتم می خوام خواننده بشم. در اثر کار تو"کاباره سوسن" مورد غضب خانواده بودم .                                                                                                  پسر عمه هام يک شب آمدن کلوپ و گفتن "سرتو می بريم " کار به کلانتری کشيد(کلانتری ۹). و رئيس کلاتنری گفت که مسئله ای نيست اين دختر ديگه جزو خانواده شما نيست. بعد از اون کاباره هم تو راديو نيروی هوائی کار کردم و از اونجا مشهور شدم.                                           " گويا اولين همسر سوسن همان رئيس کلانتری بود. خانم سوسن پيش از سالهای تنهائی در لس آنجلس دو بار ازدواج کرده ولی بعلت مخالفت همسران با کار خوانندگی، از آنها جدا شد. يکی از شاعران معاصر هم برای سوسن شعری سروده به نام " اين سوسن است که می خواند" سوسن:" من يادمه که هر جا می رفتم آهنگم رو می شنيدم حتی توی دهات. آهنگهای " سفر" و " نميشه" حدود دو ميليون نسخه فروش کرد. و اين صفحه ها زندگی منو عوض کرد." رفتی تو با بار سفر از خونه ما خاموش و سرد بی تو شد اين کاشونه ما رفتی سفر ای بی خبر از ماتم دل جای تو شد غم همدم وهمخونه ما هرجا می رم يادت هميشه هرگز ازم جدا نميشه هر چند که اين سفر کوتاه اما دلم رضا نميشه . تو در اين سفر خدايا ز بلا نگه بدارش که دل اميدوارم به خيال او نشسته . . . . . . فقط آرزوم همينه که تو از سفر بيائی نکنه يه وقت بميره دلم از غم جدائی  .....                                                                            بعد از انقلاب خانم سوسن( حدود ۲۰ سال پيش ) به آمريکا مهاجرت کرد. به گفته دوستانش در اين سالها بسيار تنها بود و حتی همسری هم نداشت. به زمين می خوره و دست راستش می شکنه ولی برای درمان اين شکستگی کاری انجام نمی ده و در نتيجه دردهای شديدی رو در بازوی خود حس می کنه و با رو آودرن به مشروب زياد و مسکنهای قوی سعی می کنه که درد رو آروم کنه. گفته می شه که اين زياده روی باعث ضعف بدنی خانم سوسن می شه.تا اينکه حدود يک ماه پيش تصميم می گيرند که دست ايشون رو در بيمارستان مترو در لس آنجلس عمل کنن.                                                                                              آخرين عمل عمل طولانی بوده و حدود ۸ ساعت طول می کشه. حال خانم سوسن هم بعد از عمل خوب بنظر می آمده ولی گويا بخاطر افراط در الکل بدنشون واکنش نشون ميده که در نتيجه اش سه روزپيش قلب ايشون می ايسته ولی دکترها با دادن شوک الکتريکی دوباره ايشون رو به زندگی بر می گردونن.                                                                      آقای مهدی ذکائی سردبير مجله جوانان درلس آنجلس از روزهای آخر زندگی سوسن می گه: "بعد از سکته سه روزی هم حال سوسن خوب بود. من خودم ديروز صبح ( سوم ماه مه ۱۴ارديبهشت) باهاش تلفنی صحبت کردم . ولی بعد از ظهر ساعت دو و پانزده دقيقه قلبش می ايسته و دکترها هم کاری نمی تونن انجام بدن و در بيمارستان فوت می کنه.                       

... زندگی در گاراژ..                                                                                                   

قادر الیاسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

قادر الیاسی از خوانندگان ایرانی کرد است.

وی در مصاحبه‌ای که‌ سال ۱۳۸۴ با هفته‌نامه‌ سیروان داشته، درباره‌ خود چنین میگوید: ‌"در سال ۱۳۴۰ هجری شمسی در یکی از آبادیهای ‌دشت زهاب، به‌ نام الیاسی بردعلی (قه‌ره‌سه‌نی ــ قه‌ره‌حه‌سه‌ن) در خانواده‌ تهیدستی، دیده‌ به‌ جهان گشودم. در حقیقت این تاریخ تولدی که‌ به‌ اسم من رقم زده شده‌‌، مال من نیست. گویا من حوالی بهار ۱۳۳۷ یا ۱۳۳۸ به‌ دنیا آمده‌ام. تاریخ تولد من نیز همانند بچه‌های دیگری که‌ در دههات به ‌دنیا آمده‌اند، رشته‌ درازی دارد که‌ بهتر است به‌ این مختصر بسنده‌ نمایم.

به‌ علت نبودن مدرسه‌ در زادگاهم نتوانستم به‌ موقع به‌ مدرسه‌ بروم. زمانیکه‌ در روستای ما مدرسه‌ دایر شد، دیگر من پسر ۱۲ ــ ۱۰ ساله‌ای بودم که‌ به‌ جای میز و نیمکت، کپنک چوپانی مرا میطلبید. ابتدا همینطور شد، اما با تغییر ناگهانی که‌ سال ۱۳۵۳ــ ۱۳۵۲ در زندگی ام رخ داد، توانستم عصای شبانی را رهاکنم و به‌ آرزوی دوران بچگی ام برسم. با آمدن آقایی به‌ اسم قدرت الله‌ نصیری که‌ اهل خرم آباد بود و به‌ عنوان سپاهی انجام وظیفه‌ می‌کرد، توانستم عصای چوپانی را کنار بگذارم و به‌ مدرسه‌ راه‌ یابم. دوران ۵ ساله‌ ابتدایی را طی ۲ سال تمام نمودم. دوران سه‌ ساله‌ راهنمایی را در مدرسه‌ راهنمایی سعدی واقع در میراحمد شهر سرپل زهاب و سال اول و دوم دبیرستان را در دبیرستان حکیم نظامی همان شهر با موفقیت به‌ پایان رساندم. برای سال سوم نیز ثبت نام کردم که‌ با شروع جنگ خانمانسوز عراق ـ ایران، سرنوشت به‌ گونه‌ای دیگر رقم خورد.

از سال ۱۳۵۹ تا بحال ( ۱۳۸۴) موطن خویش را ندیده‌ام. توضیح اینکه‌ در این مدت به‌ چه‌ کار یا کارهای مشغول بوده‌ام، به‌ وقت دیگری موکول میکنم. ۴ روز قبل از واقعهٔ حلبچه‌(هه‌ڵه‌بجه‌) یعنی مورخ ۱۲/۳/۱۹۸۸ همراه‌ یکی از دوستانم به‌ بهانه‌ دیدار با خانواده‌ام به‌ اردگاه‌ الطاش ( نزدیک شهر رمادی واقع در جنوب غربی عراق) سفرکردم. این سفر در ظاهر موقت، سه‌ سال و اندی طول کشید و در همان ایام با دختری بنام رعده‌ پالانی (۱/۸/۱۹۸۸) ازدواج نمودم. حاصل این وصلت پسری بنام توله‌‌ و دختری بنام ته‌وار شد.

در اواخر ۱۹۹۲ همراه‌ همسر و دو فرزند و یکی از برادرانم به‌ کشور نروژ نقل مکان کردم. از آن زمان تا این لحظه‌ که‌ به‌ سئوالات شما جواب میدهم، به‌ امید بازگشت به‌ زادگاهم لحظه ‌شماری میکنم".

قالبهای ادبی بی نظیر در ادبیات یارسان-نوشته رضا جمشیدی

: ادبيات غني كردي رااگرازسرحوصله وانصاف بررسي كنيم به مشخصه هايي برمي خوريم كه شايدخاص همين ادبيات باشدكه درسايربانهاي ديگروغلبه ظاهري آنهابراين زبان     تاحدودي باعث فراموشي آن شده است. به عبارت ديگر محدوده وسيع وعمق قابل توجه اين زبان وبخصوص ادبيات آن هنوز سوژه هاي بسياري رابراي تحقيق وپژوهش به صورت دست نخورده درخودنهفته داردكه بايد به كشف وتبيين آن پراخت درادبيات كردي مابه انواع شعرها برمي خوريم بنا به تعريفهاي خاصي كه ازقالبهاي شعري درزبانهاي فارسي وعربي ديده مي شودبسياري ازآنها نيز دراين قالبها جاي مي گيرند.گرچه غزل ،مثنوي ودوبيتي قالبهاي غالب اين ادبيات هستنداما ازلحاظ زيباييهاي خاصي كه دربعضي از اشعار كهن شعركردي مشاهده مي شود مي توان غالبهاي جديدي رابه آن اضافه كردكه نمونه هايش درزبانهاي ديگر كمتر ديده شده است كه اين مقاله

مصاحبه كوتاه رضا جمشيدي با خبرنگار نشريه نداي جامعه

رضا جمشيدي كانديداي ردصلاحيت شده انتخابات مجلس هشتم حوزه قصرشيرين ضمن اشاره به ردصلاحيتهاي گسترده، فضاي حاكم بر انتخابات را بسيار نگران كننده خواند و گفت:اينكه بي پايه و اساس به كسي بگويند التزام به اسلام و قانون نداري قانون است يا اعمال سليقه؟و آيا براي مسلمان بودن يا نبودن وسيله اي اختراع شده است كه مسلمان بودن افراد را بر اساس آن بسنجند؟

وي با اشاره به شرايط حساس كشور افزود:دشمن مردم كسي است كه بي آنكه شرايط حساس كشور را درك كند بر اساس سليقه و تنگ نظري اكثر سرمايه هاي مملكت را بي انگيزه و مأيوس مي كند.

جمشيدي كه بر اساس بند3از ماده30(وابستگان تشكيلاتي و هواداران احزاب،سازمانها و گروههايي كه غير قانوني بودن آنها از طرف مقامات صالحه اعلام شده است)در خصوص ردصلاحيت خود افزود:من از نظر آنها دو گناه نابخشودني دارم يكي در رابطه با حقوق مردم كرد فعال هستم كه از نظر آنها همان ارتباط با گروههاي ضدنظام است و ديگر  بودنم در جريان اصلاح طلب است كه از نظر آنها همان عدم التزام به قانون و نظام است.

اين كانديداي ردصلاحيت شده اظهار داشت:در بين مردم اين نظريه را رواج داده اند كه »شما كه مي دانستيد ردصلاحيت مي شويد چرا شركت كرديد؟«اما بايد گفت چرا بايد اينچنين باشد مگر غير از اين است كه نظام جمهوري اسلامي هم صلاحيتش را از مردم دارد و اين مردم هستند كه در يك فضاي باز و آزاد مي توانند كسي را انتخاب كنند يا نكنند،چرا  بايدسرنوشت يك مملكت توسط عده اي به مردم بايد تحميل شود؟

وي در پايان در خصوص شركت يا عدم شركت اصلاح طلبان با وجود ردصلاحيتهاي گسترده در انتخابات گفت:بزرگان اصلاح طلب بارها گفته اند كه در يك انتخابات آزاد،سالم و رقابتي شركت خواهند كرد انتخاباتي كه براي همه باشد نه تنها مختص به يك جريان فكري خاص

روز جمعه یعنی آخرین روز ثبت نام کاندیداهای مجلس هشتم به فرمانداری قصرشیرین رفتم و برای هشتمین دوره مجلس کاندید شدم.اگر چه فکر می کنم که مجلس در هر کشوری باید نماد کامل جلوه افکار و اندیشه های مختلف باشد اما متاسفانه نحوه بررسی ککاندیداها بصورت سلیقه ای انجام می گیرد که این باعث شده عده چند نفری با استناد به داشته های ذهنی خود و با پناه گرفتن در پشت واژه ایدئولوژی اسلامی هر آنچه را که پسند خودشان نمی باشد بنام دین و...به مردم غالب نمایند.به هر حال من هم بنا به استدلالتی که برای این کار داشتم ثبت نام کردم تا چه پیش آید.

موفق باشید

هر كس بوي عشق ميو وه يانه ش

گيانم وه قوروان خشت كاشانه ش

محضر مبارك جناب آقاي سيد نصرالدين حيدري-رهبر محترم و بزرگوار آئين يارسان

يا علي مدد

شايد اگر به دنياي امروز با تمام  پيچيدگي ها وساختارهاي متفاوتش بنگريم نيازهاي جديد بشر امروز نيز عينيت يافته كه نشانگرتفاوت بشر امروز با آنچه در گذشته بوده مي باشد و به نوعي حادثه»بشر مدرن»ويا در حال توسعه را تداعي مي كند،دنياي امروز را اگر چه نمي توان شباهتهاي بسياري براي آن قائل شد اما همين تفاوتهاي فراوان و وافرش برخاسته از انديشه ها،سليقه ها،افكار و برنامه هاي گوناگون همين بشر است كه ملت به ملت،فرهنگ به فرهنگ،قوم به قوم،گروه به گروه